Bir tanem;

Ayrılık da bir parçası mıdır aşkın? O zaman bedenler ayrılırken, bu emre asi kalbin haykırışları niye? Ayrılık sonu mudur aşkın? O zaman sonsa, daha çok bağlanmanın anlamı ne? Ayrılık mıdır aramıza giren? O zaman isyan etmenin anlamı ne? İmkansız olandır bitmeyen aşk! O zaman bu ayrılığı kabullenememenin sebebi ne?


Evet ayrılıyoruz, ama şunu bir de kalbim anlasa. Bedenim senden uzaklaştıkça, kalbim sana daha çok bağlanmasa. Sevgimin bitmesi gerekirken, o bir devin haykırışı gibi çoğalıp yankılanmasa olmaz mı birtanem?

İlk anımızı hatırlıyorum. Sevgini kazanabilmek için elimden geleni yapmıştım. Seni ilk gördüğümde bir bebek kadar mutlu ve huzurluydum. Karşımdaki sen, bu tarafta sevginin şaşkınlığı ile tir tir titreyen o küçük çocuk bendim. Seni lik öptüğümde duyduğum utanç kutsallaştırmıştı her öpücüğümüzü. Tenine dokunmak bile beni öldürmeye yetecek kadar heyecan vericiydi o gün. Gülücükler eksik olmuyordu yüzümden. Dünya yok olmuştu saki, sadece sen vardın. Sen her yerde... Şimdi benden uzaktasın. Aşk görevini yaptı ve zaman doldu birtanem. Ne çabuk geçti o iki senelik saniyeler. Değil tenine dokunmak, hayaline ulaşamıyorum artık. Çırpındıkca batıyorum adeta. Hayata küstüm çünkü beni senden, seni benden çaldı. Kalpsiz bir bedenle, amaçsız, çırılçıplak ortada bıraktı beni hayat.


Ayrılan sevda yolunu takip ederken, gül bahçelerinin kokuları, kelebeklerin rehberliği eşliğinde sonsuz sevgiyi bulma yolunda, mutlu bir şekilde yürümeni dilemeyi çok
 isterdim...
"HERCAİ KARDELEN"




Ayrılık mektubu dün gece geçti elime
Ağlamak istedim yaş dolu gözlerimle
Acele cevap yaz demişsin
Satırlarında bana ağlama demişsin

Üzülme aşk bazen güldürür bazen ağlatır
Bizim aşkımız ağlatan aşk demişsin
Aşkımı düşündü mü rahatlatır diye
Kelimelerinde bana maziyi düşünme demişsin

Seviyorsan beni azda olsa
Dediklerimi ne olur yap demişsin
Küsmek istedim sensiz hayata
Not olarak darılma demişsin

Birini sev sende benim sevdiğim gibi
Seversen mutlu ol demişsin
Oysaki ben sonsuza kadar seni bekleyecektim
Zarfın üstüne beni bekleme
demişsin...
"HERCAİ KARDELEN"



Kapat perdeleri!

Kapatki yalnızlığın başlasın...

Ürkme

İyidir insanın kendi kendine kalması

Alışmalısın..

Mevsimine pek gitmiyor

Şimdi o şarkıyı sustur!

Dinleme artık..

Sanmaki aylardan ağustostur.

Duvalarına yüzümün gölgesi düşerse,

Şaşırma!

Bazı geceler ruhum göç edecektir evine

Bu akşam tek kişilik yap kahveyi

Masaya bir tabak eksik koy...

Şimdi rahatça seyret istediğin filmi

Vaktinde yatıp vaktinde günaydın diyeceksin..

Kurtuldun dırdırımdan...

Bundan sonra akşamları tekbaşına içeceksin..

Kitaplarım sana emanet..

Canın sıkıldığında okursun

Baktın işe yaramıor sende yırtıp atarsın...

Unutuyordum az daha....

Silme camdan o dörtlüğü olurmu?

Nasıl olsa kaybolur kendiliğinden..

Bırak ne olacak..

Hüznüm bir süre asılı kalsın..

Sen şimdi kapat perdeleri

Kapatki

Yalnızlığın başlasın...
"HERCAİKARDELEN"




Gidiyor musun diye sorma bana.
Gönderen sensin.
Ne terk etmeyi istedim seni,
Ne de daha yaşamadığımız bu aşkı toprağa gömmeyi.
Senin kadar öfkeliyim bende.
Senin kadar endişeli...

Bir dokunuşunla bin kenti yıkacak güç verirdin bana
Ama inandıramadım seni.
Sen, sorgularken beni kafanda
Ben, gözlerinin içine bakıyordum kuşkuyla.
Bir tek sözün bağlardı beni sana,
Oysa sen hep susmanın koynunda.

Biliyormusun
Gidişim yürekten değil, zorunluluktan.
Sanma ki, bu toy sevdayı başka kimliklere taşırım.
Sanma ki, benden sakladığın gülüşleri
yalancı yüzlerde ararım.
Seni de götürürüm yüreğimde.
Her zaman yokluğunu taşırım.

Bulup, bulup kaybettim seni
Ne yazık ki, tozduman edemedim kuşkularımı.
Ne yazık ki, kalamadın bana.
Öpücüğümün kokusu kalacak kapının eşiğinde.
Ve sen kokladıkça;
bizi bir yanlışa mahkum ettiğini anlayacaksın.